|
Szkolne Kó³ko Literackie
|
|
Spis tre¶ci » Historia
|
G: Dawno, dawno, bardzo, bardzo dawno temu... za siedmioma górami, za siedmioma lasami, za siedmioma rzekami...
J: Nie, Nie, Nie! W skrócie było to wtedy, gdy na świecie były księżniczki. Pewnego dnia o świcie
{słychać pianie koguta}
urodziły się dwie śliczne dziewczynki - {śmiech dziecka} Księżniczka i Żebraczka.
G: Księżniczkę nazwano Elwira...
J: Zaś żebraczkę Eurydyka.
G: Elwirze nie wolno byÅ‚o wychodzić poza mury zamku, lecz pewnego dnia udaÅ‚o jej siÄ™ wyjść. ByÅ‚a zasmucona, bo wielu ludzi musiaÅ‚o z powodu braku pieniÄ™dzy opuÅ›cić swoje domy. Lecz jedna osoba siÄ™ wyróżniaÅ‚a – byÅ‚a to Eurydyka. TaÅ„czyÅ‚a i skakaÅ‚a do rytmu tamburyna.
Gdy Elwira dała Eurydyce pieniążka...
J: (...) obie zorientowały się, że są jak dwie krople wody.
G na przemian z J:
- WyglÄ…dasz jak ja! -
- Nie, to ty wyglÄ…dasz jak ja! -
-Ale ty masz blond włosy, a ja brąz.
- Jestem Eurydyka. -
- A ja Elwira. -
- Księżniczka Elwira? -
(szeptem)
- Tak, ale Ciii.
- Zaprzyjaźnimy się? -
- Z miłą chęcią! -
J: Dziewczyny wzięły się za ręce i pobiegły do miasta. Przypadkiem znalazły się poza nim, więc postanowiły, że pójdą na spacer. Niestety zgubiły się, a na swojej drodze spotkały jamę...
G: - AAA! SMOKA?!?! -
J: - Uspokój się, nic się nie dzieje.
G: - Nic siÄ™ nie dzieje?! To jest jama smoka!!!
J: - A widzisz tu smoka?-
G: - Zzzzzaa zzaa zaazz ... ZA TOBÄ„!!
K: - Rau , rau , rau pożrę was! Rau ,rau ,rau, zagadkę dla was mam! Jaki to jest instrument którego nie widać lecz jest piękny i melodyjny ale, zależy kto go ma?-
G:(szeptem) - Nie ma takiego instrumentu! -
J: - Ależ jest! - szeptem - Głos!
Razem J i G: - Głos!!
K: - {śmiech audio} Ach zgadłyście! Czyżbyście się zgubiły?
J: - Tak, niestety.
K: - Usiądźcie na moim grzbiecie, a zaprowadzę was do domu.
J: I tak oto kończy się historia księżniczki i żebraczki. Choć zapewne uważny czytelnik i znawca bajek o smokach i księżniczkach pomyślałby, że potwór ów pożarł obie księżniczki nie patrząc na to, że jedna jest bogata i z papierami, a druga biedna jak mysz kościelna. Otóż nie, bo w role te wcieliły się dwie rękawiczki, biała i czarna, a smok jak wiadomo rękawic nie jada, zwłaszcza takich nie do pary.
Historię napisała Julia Franczak z klasy IV (korekty dokonała Barbara Basiurka)
P.S. Można tekst ten wykorzystać podczas jakiegoÅ› przyjÄ™cia urodzinowego i zabawić goÅ›ci domowym przedstawieniem teatralnym. Na przykÅ‚ad….Potrzebnych jest tylko kilka rekwizytów i widownia (w koÅ„cu ktoÅ› musi bić brawo artystom).
|
|
Spis tre¶ci » Historia
|
|