|
Szkolne Kó³ko Literackie
|
|
Spis tre¶ci » Dalszy ciÄ…g opowieÅ›ci Frances O'Roark Dowell ,,Porozmawiajmy''
|
Następnego dnia Kate szła do szkoły bardzo zadowolona. Ciągle jeszcze miała w głowie słowa Marylin.
- „Oby takich słów padaÅ‚o wiÄ™cej” - pomyÅ›laÅ‚a, wchodzÄ…c do szkoÅ‚y, lecz w szkole nic siÄ™ nie zmieniÅ‚o. Marylin i Flannery dalej z niÄ… nie rozmawiaÅ‚y. ZmieniÅ‚o siÄ™ jedynie to, że Kate nie siedziaÅ‚a sama na stołówce i nie spÄ™dziÅ‚a samotnie przerwy. DosiadÅ‚a siÄ™ do niej Elinor. Kate byÅ‚a bardzo szczęśliwa. PomyÅ›laÅ‚a, że miÅ‚o spÄ™dza siÄ™ tak przerwÄ™ na rozmowie. O wiele fajniej, niż na czytaniu książki, i nawet jedzenie w towarzystwie smakuje o wiele lepiej. Kate nie wiedziaÅ‚a, dlaczego wczeÅ›niej nie zaprzyjaźniÅ‚a siÄ™ z Elinor.
- „Przecież ona jest taka miÅ‚a. Można z niÄ… pożartować, Å›wietnie siÄ™ rozumiemy. Ona jest super koleżankÄ…”.
Kate, wychodząc ze szkoły, poczuła, że ktoś ją ciągnie za rękaw i mówi na ucho:
- „Spotkajmy siÄ™ w parku na placu zabaw o 15.00.”
Niestety w tłumie Kate nie zobaczyła, kto to był. Po powrocie do domu cały czas rozmyślała. Z niecierpliwością czekała zatem na 15.00. Po przyjściu na plac zabaw nie mogła uwierzyć własnym oczom. Na placu zabaw stała Marylin. Kate ucieszyła się, ale w głębi duszy czuła urazę, dlatego starała się utrzymać dystans.
- Poprosiłam Cię, abyś tu przyszła, bo chciałam z Tobą porozmawiać... - zaczęła Marylin.
- Niby o czym? - zapytała Kate. Czuła, że rodzi się w niej taka zawziętość...
- O naszej przyjaźni - odparła Marylin.
- A mamy jeszcze o czym? - Kate poczuła, że ta rozmowa nie będzie przyjemna.
- Cały dzień o tym myślałam. O Twoim wierszu... Zrozumiałam wszystko. Nie przyjaźnię się już z Flannery. Ona mnie zmieniła, tak jak chciała, a ja chciałam zrobić to samo z Tobą. Wiem, że najważniejsze jest być sobą.
- Mówisz serio? - zapytała zdziwiona Kate.
- Zupełnie serio. Ja wiem, że czujesz do mnie urazę i zupełnie Cię rozumiem. Ale spróbuj mi wybaczyć. Proszę, spróbuj - prosiła Marylin.
- Wiesz, że przyjaźnię się z Elinor? - spytała Kate.
- Wiem i zupełnie mi to nie przeszkadza.
- Spróbuję Ci wybaczyć - przełamała się w końcu Kate.
- Bardzo się cieszę - krzyknęła z radością Marylin i rzuciła się jej wprost w ramiona.
Następnego dnia w szkole było zupełnie inaczej niż dotychczas. Kate nie siedziała już sama, ale miała obok siebie dwie najlepsze przyjaciółki. Elyse, Ashley i Britanny dalej gadały, ale teraz nie tylko o Kate, ale również o Elinor i Marylin, lecz dziewczyny nie przejmowały się tym. Wiedziały, że najważniejsze jest być sobą.
Gabriela Bochenek z klasy VI |
|
Spis tre¶ci » Dalszy ciÄ…g opowieÅ›ci Frances O'Roark Dowell ,,Porozmawiajmy''
|
|